Waarom zit er sulfiet in wijn?

Wat is sulfiet?

Sulfiet, zwavel, So2, zwaveldioxide, meta-bisulfiet... al deze woorden zijn equivalenten die in de voedingsindustrie worden gebruikt om zwaveldioxide aan te duiden. Zwaveldioxide is een chemische verbinding die bestaat uit twee elementen: een zwavelmolecuul en twee zuurstofmoleculen, vandaar de wetenschappelijke naam: So2. Het sulfiet in voedingsmiddelen, waaronder wijn, is daarom geen zwavel op zich, maar een afgeleide van zwavel. Het gebruik van de term "toegevoegde zwavel" of "zonder toegevoegde zwavel" in de voedingsindustrie is daarom een verkeerd taalgebruik.

Zwavel is een mineraal dat van nature aanwezig is in de bodem. Zwaveldioxide is een kleurloos gas dat ontstaat tijdens de gisting van druiven bij de wijnbereiding en is het resultaat van de verbranding van zwavel. Dit gas lost gemakkelijk op in water. Wanneer het is opgelost en vermengd met water, produceert het sulfiet. Geen enkel voedingsmiddel, en wijn is geen uitzondering, bevat zwavel in zijn chemische vorm (S). Wijnen met de vermelding 'zonder toegevoegde zwavel' drukken zich in feite niet helemaal correct uit...

Sulfiet is van nature in kleine hoeveelheden aanwezig in wijn. Sulfietvrije wijn bestaat niet. Sulfiet kan echter om een aantal redenen aan wijn worden toegevoegd. Daarom spreekt de voedingsindustrie over "toegevoegd" sulfiet. De echte vraag is niet per se of een wijn sulfiet bevat, maar eerder hoeveel sulfiet hij bevat.

Waarom sulfiet toevoegen?

De toevoeging van sulfiet aan voedsel is niet beperkt tot wijn. In feite bevatten veel alledaagse voedingsmiddelen toegevoegde sulfieten. Elk product dat bedoeld is om te worden geconserveerd, bevat in meer of mindere mate toegevoegde sulfieten. Hieronder vallen ingeblikte groenten of fruit, gedroogd voedsel (fruit, groenten, noten), koud vlees en bereid voedsel (kant-en-klaarmaaltijden).

Selectie van wijnen zonder toegevoegde sulfieten

Bekijk onze selectie

Welke wijn bevat de meeste toegevoegde sulfieten?

Hoewel alle wijnen sulfieten bevatten, bevatten ze niet allemaal dezelfde hoeveelheid toegevoegde sulfieten. Rode wijnen bevatten de minste toegevoegde sulfieten. Droge witte wijnen bevatten een gemiddelde dosis, terwijl halfdroge en zoete wijnen de hoogste dosis bevatten. Zuurgraad speelt een rol in de beslissing. Wijnen met een laag zuurgehalte vereisen een grotere hoeveelheid sulfieten. Deze wijnen hebben een minder stabiele structuur en vereisen de toevoeging van sulfieten om een goede bewaring te garanderen. Wijnen met een hoog suikergehalte (demi-sec, mellow, zoet, wijnen van late oogst) hebben meestal meer sulfieten nodig dan andere wijnen. Suiker is niet alleen uitstekend voedsel voor bacteriën, maar de toevoeging van sulfieten voorkomt ook een tweede gisting van restsuiker in de fles. Witte wijnen zijn over het algemeen zoeter dan rode wijnen. Bovendien heeft de schil van de druif in contact met de most een verlengend effect, wat ook verklaart waarom rode wijnen een lagere dosis sulfieten nodig hebben.

• Witte wijnen bevatten ongeveer 100 mg toegevoegde sulfieten/liter
• Rode wijnen bevatten ongeveer 50-75 mg toegevoegde sulfieten/liter.

Is sulfiet schadelijk voor de gezondheid?

So2 is op dezelfde manier een allergeen als noten, schaaldieren en gluten. Sommige mensen kunnen daarom ongewenste effecten ontwikkelen die gerelateerd zijn aan het allergeen, zoals jeuk, netelroos, niezen of buikpijn. Voor mensen die niet allergisch zijn voor sulfiet vormen de doses die aan de vintages zijn toegevoegd geen gevaar.

De interesse in het controleren en reguleren van de hoeveelheid sulfiet die aan wijn wordt toegevoegd, gaat terug tot de jaren 1960. Tegenwoordig is de dosis So2 die wordt toegevoegd de helft van wat het toen was! Hoewel So2 in verschillende vormen bestaat (vast, vloeibaar, gasvormig), wordt de vloeibare vorm het meest gebruikt door wijnmakers. Ze bepalen de dosis die aan elke wijn wordt toegevoegd op basis van verschillende criteria. Na een analyse van de zuurgraad en het suikergehalte van de wijn, of het een witte of rode wijn is en of de wijn al dan niet bestemd is voor de export, past de wijnbouwer de dosis sulfiet aan. De gistings- en vinificatiemethoden zijn specifiek voor elke wijnmaker. Daarom kan de hoeveelheid toegevoegde sulfieten niet dezelfde zijn van de ene wijn tot de andere.

Voor zo natuurlijk mogelijke wijnen, zonder toegevoegde sulfieten, verwijzen we naar vins natures, ook wel natuurwijnen genoemd. Hoewel er momenteel geen officieel label bestaat voor deze benaming, verwijst het naar wijnen die gemaakt zijn zonder additieven en dus zonder toegevoegd So2.